بررسی اصول حاکم بر رویه داوری پیمان منشور انرژی

نوع مقاله: علمی تخصصی

نویسنده

دانشجوی دکتری حقوق نفت و گاز دانشگاه تهران

چکیده

«تأمین انرژی»، یکی از مهم‌ترین چالش‌های کشورها می­باشد. در این بین کشورهایی که از منابع انرژی کم‌تری برخوردار هستند، بیش‌تر از کشورهای دیگر با چالش کمبود انرژی درگیر هستند. سازمان‌های بین­ المللی و منطقه‌ای تلاش‌های زیادی را برای رفع این مشکل انجام داده­اند. یکی از نمونه ­های موفق از این تلاش‌ها، تشکیل معاهده یا پیمان منشور انرژی است. در این پیمان تلاش شده است کشورهای عضو تعهداتی را در مقابل سرمایه­گذاران خارجی در حوزه تأمین انرژی عهده­ دار شوند تا بلکه در پناه این حمایت­ها سیاسی یا دیپلماتیک و اجرای تعهدات داخلی کشورها، سرمایه­ گذاران بتواند با امنیت بیش‌تری به سرمایه ­­گذاری بپردازند. آرای داوری که از این مراجع صادر شده و بعضاً به صورت عمومی منتشر شده است، رویه ­هایی را ایجاد نموده است. صدور این آرا براساس اصولی بوده است؛ از جمله اصل رفتار منصفانه و عادلانه، اصل ایجاد حداکثر امنیت و مراقبت پایداریا حمایت و امنیت کامل، اصل عدم ایجاد شرایط سخت با انجام اقدمات تبعیض‌آمیز و نامتعارف نسبت به سرمایه ­گذار، اصل رعایت حداقل استانداردهای رفتاری و اصل امکان گنجاندن شرط چتری. از آن‌جا که کشور ایران، یکی از منابع اصلی تأمین انرژی برای کشورهای دیگر است و نیز با توجه به این‌که کشور ایران عضو ناظر در پیمان می­باشد و تلاش می­کند شرایط مقرراتی خود را به حدی برساند که برای عضویت اصلی پیمان قابل قبول باشد؛ بعد از انقلاب تلاش‌های زیادی را در جهت همگام شدن با سازمان‌ها و رویه های تجارت بین ­الملل و مخصوصاً در حوزه صنعت نفت انجام داده است.

کلیدواژه‌ها